تبليغاتX
جنگل


















جنگل

این بار دیگر از چه بنویسم؟
 بی انگیزگی که کف دستانم را مانند میکروبی جلاد پر کرده است ،
آن ها را به پوچ گاه خمود و خسته ء چشم هایم هدایت می کند.

ما که خود - آن سال ها - به نور حساسیت داشتیم و پرده های اتاقمان را از نوع ضخیم انتخاب کردیم ، حالا هم که هرچه داریم و نداریم برای برق بی مصرف از ما گرفته اند ، دیگر چیزی نمانده است که برویم و چیدمان اتاقمان را تغییر دهیم.اما اگر تاریکی جانمان را به لب برساند؛پرده ها را پاره میکنیم.گور پدرشان!

+نوشته شده در جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت18:13توسط رامتین | |